Evaluatie

Met z'n vijven waren we vandaag op de laatste bijeenkomst van de "detox-club" van BBB Healthclub. Niet iedereen die had meegedaan kon aanschuiven op deze geïmproviseerde bijeenkomst en daarom waren we met een kleine harde kern. Drie daarvan hadden de vier weken vol gemaakt en één gaat ten minste door tot de kerst. De motivatie was hoog en iedereen heeft veel over voeding en over de invloed daarvan op het eigen lichaam geleerd, nieuwe producten leren kennen en heerlijk gegeten. De meesten zijn een stuk energieker geworden van het voedingspatroon en allemaal hebben we onze persoonlijke doelen gehaald.

Ik persoonlijk ook. Ik heb echt het idee dat ik een nieuwe start heb gemaakt met een gezond voedingspatroon als basis. Ik ben veel meer afgevallen dan waar ik op gehoopt had, 4,5 kilo in plaats van 1 á 2. Ik heb geen opgeblazen gevoel meer gehad en mijn keren zitten allemaal een stuk ruimer. Toch heb ik mijn vrees uitgesproken over het vervolg. Ik ben vandaag, zoals ik gisteren al voorspelde, op de detox-manier doorgegaan. Ik durf nog niet zo goed voedingsmiddelen aan mijn nieuwe patroon toe te voegen. Al zal het er toch een keer van moeten komen. Ik weet namelijk nu al dat ik aankomende dinsdag en woensdag onmogelijk aan mijn nieuwe patroon vast kan houden zonder bakjes eigen eten mee te nemen. En dat doe ik niet meer, ik eet gewoon met de gastvrouw mee. Alleen als ik nog eens een keer een detox ga doen wil ik wel weer eens zo asociaal zijn om mijn eigen eten mee te nemen of mensen speciaal voor mij een detox-proof maal te laten bereiden. We hebben van coach Linda de tip meegekregen bewust te proeven en te voelen wat een "verboden" voedingsmiddel met je doet. Één van de dames die al een week gestopt was en weer brood was gaan eten zei dat ze daar nu een vreemde smaak van in haar mond krijgt. Een ander had heerlijk genoten van een stuk taart en had geen bijwerkingen. Ik ben aan de ene kant bang voor de bijwerkingen, of voor te sterke smaken van koffie bijvoorbeeld, en aan de andere kant vrees ik dat ik mijn mooi verloren kilo's weer terugkrijg. In dat laatste geval heb ik in ieder geval een mooie basis om op terug te vallen.

Het enige nadeel dat ik nu aan de detox-periode koppel is het verlies van kracht tijdens langdurige  zware inspanning. Vanochtend tijdens het hardlopen merkte ik ook weer dat de tank leeg was na 7 kilometer, terwijl ik in oktober nog de halve marathon liep. Dat is geen fijn gevoel en ik hoop dat dát energieniveau weer terugkomt als ik weer meer koolhydraatrijke producten ga eten. Maar misschien moet ik weer gewoon wat meer gaan trainen, dat kan natuurlijk ook.

We sloten de detox af met een bedankje voor onze motivatie en inzet van de twee coaches Linda en Marianne, wat natuurlijk de omgekeerde wereld was, want zij hebben ons kennis laten maken met het fenomeen detox en ons fantastisch begeleid. Na de evaluatie mochten we nog genieten van een heerlijk lesje Kundalini yoga door Marianne. Bedankt voor alles meiden.

Dag 28

Dat was het dan: vier weken geen gluten, suiker, zoetstoffen, keukenzout, voorverpakte en/of bewerkte producten met kunstmatige toevoegingen, koemelkproducten, cafeïne, vlees, eieren, alcohol, witte rijst, aardappelen zonder schil en pasta. Ik ben een beetje daas, want morgen mag ik dat weer allemaal wel. Van wie mag dat? Van mezelf? In principe wel, maar dat wil niet zeggen dat ik het roer weer radicaal ga omgooien. Naast dat ik bang ben voor de gevolgen van alleen al een eerste glas wijn, sta ik achter het voedingspatroon dat ik de afgelopen weken gevolgd heb. Ik voel me goed en na een week kostte het niet eens meer zo veel moeite. Ik ben wel blij dat ik niet meer mijn eigen eten hoef mee te nemen als ik ergens op visite ga en ik weer gewoon spontaan mee kan doen met alle mensen die mij dierbaar zijn en zich zo nu en dan aan mij hebben aangepast.
Vandaag heb ik boodschappen gedaan voor de aankomende week. En eigenlijk is er niet zo veel verschil met de boodschappen van de afgelopen week. Het grootste verschil is dat ik naar de gewone supermarkt ben geweest en niet naar de biologische markt (door tijdgebrek vrijdag) en ook niet naar de biologische supermarkt. Ik denk dat er in een supermarkt ook bewuste keuzes te maken zijn, en dan doel ik niet op dat "kies bewust-logo". De producten die ik toch liever bij de biologische winkel/markt haal, denk aan bonen, kikkererwten en tomaten in blik, quinoa, lijnzaad, gedroogd fruit, kazen etc., heb ik nog op voorraad. Het grote verschil met de boodschappen van het tijdperk vóór de detox is dat ik geen brood, geen chocolade en geen zoutjes heb gekocht. Deze producten wil ik niet meer standaard voor het grijpen hebben. Bovendien wil ik dat de eerste keer dat ik weer eens voor brood kies het heerlijk en vers brood is van de beste kwaliteit.
Morgen begin ik de dag dus gewoon op z'n detox en we zullen zien waar het eindigt. In ieder geval staat er nog een bijeenkomst bij BBB Healthclub gepland die wordt afgesloten met een yogales. Ik zal morgen daarom een laatste stuk posten met daarin de resultaten en conclusies van deze detox-ervaring.

Dag 27

Het laatste verbod op mijn lijstje is witte rijst, aardappelen zonder schil en pasta. De meesten weten dat een wit broodje niet zo voedzaam is als een volkoren broodje. Dat komt omdat witbrood ontdaan is van voedingsstoffen zoals vezels en vitaminen en een volkoren product die voedingsstoffen wel nog bezit. Het product wordt dus bewerkt en ik heb al eerder genoemd dat een bewerkt product nooit zo voedzaam is als een natuurlijk product. Ook niet als hier op staat dat er extra vitamines en/of mineralen aan zijn toegevoegd. Het is natuurlijk belachelijk eerst alle gezonde voedingsstoffen eruit te halen, om er vervolgens weer kunstmatig een deel ervan toe te voegen. Bovendien stelt Jacqueline van Lieshout in haar boek vraagtekens bij de opname van deze toegevoegde voedingswaarden. Wit brood biedt je lichaam niets anders dan suiker, waardoor je alleen maar meer trek krijgt. Wat voor witbrood geldt, geldt ook voor witte bloem (grondstof van witbrood), witte rijst en witte pasta. Als je een gezonde keuze wilt maken en je lichaam echt wilt voeden in plaats van vuillen kun je daarom beter kiezen voor volkoren brood, volkoren pasta en zilvervliesrijst. "Volkoren" is overigens een beschermde naam, in tegenstelling tot "bruin" brood. Deze term wordt gebruikt om de consument om de tuin te leiden. Bruin brood is wat het zegt dat het is: wit brood met een kleurtje. "Meergranen" is mijns inziens ook een bedenkelijke term en betekent vaak niet veel meer dan wit brood met een kleurtje en een paar toegevoegde pitten. Ik heb gelezen dat de Consumentenbond al in 2007 ook deze term, net als "volkoren" en "tarwe" vast wilde laten leggen in de warenwet, omdat er toen al een groot verschil werd geconstateerd tussen de verschillende aanbieders van meergranenbrood.
Nu eten we tijdens de detox sowieso geen brood en pasta vanwege de gluten. Dus dat valt al af. Wat over blijft is zilvervliesrijst, bruine rijst en aardappelen met schil en dan het liefst krieltjes. De vitamines in de aardappel zitten namelijk meteen onder de schil, de laag die je met schillen toch verwijderd. Andere alternatieven zijn producten gemaakt van boekweit of bruine rijst. Zo heb ik in de eerste week boekweit-pasta geprobeerd. Het is niet mijn smaak, slijmerig en het is net elastiek. Gisteren heb ik de bruine rijst-pasta van hetzelfde merk (king soba) geprobeerd. Die vond ik prima en lijkt nog het meest op de voor ons bekende Italiaanse pasta. Bruine rijst is overigens mijn favoriete ontdekking: een beetje kleverig en voor ontbijt, lunch en diner te gebruiken. En met boekweitmeel is prima pannenkoekjes te bakken. Na de detox zal ik best wel weer stamppotten met geschilde aardappelen, witte pasta en basmati rijst gaan eten, maar ik ben me nog meer bewust van de voedingswaarden en vooral van de vele alternatieven.

Dag 26

Het einde van deze detox nadert. Dus ook het einde van deze alcoholvrije periode. Vier weken zonder alcohol. Het kan. Iedereen die wel eens te diep in het glaasje heeft gekeken weet de volgende dag dat alcohol niet goed kan zijn voor de gezondheid. We merken dan dat het vochtafdrijvend is, omdat het lichaam extra veel urine moet produceren om het af te kunnen breken. Resultaat: hoofdpijn. Je krijgt natuurlijk vocht binnen door het drinken van een alcoholhoudend drankje, maar dat is niet voldoende om het af te breken. De slimmerik die het bier of de wijn afgewisseld heeft met water komt er vaak beter van af. Het te veel drinken van alcoholhoudende drank wordt bovendien in verband gebracht met kanker, leverziekten, hersenbeschadiging, diabetes en overgewicht. Dit laatste komt omdat er in alcohol zelf en in de suikers die het drankje bevatten veel calorieën zitten. Bovendien werkt drank de eetlust op, dus er is een grote kans dat je meer gaat eten. Tot zover de negatieve effecten en alles wat we eigenlijk wel weten. Mocht je toch meer willen weten raad ik je aan een kijkje te nemen op de site van het voedingscentrum. Dat geldt trouwens voor de meeste verboden middelen die ik tot nu toe besproken heb.
Ik heb de drank de afgelopen vier weken niet zo gemist, maar dat dank ik denk ik vooral aan een uitermate goede planning en het ontlopen van etentjes en feestjes. Wat alcohol betreft dan, want wat het gemis van suiker betreft was de planning beroerd. Ik heb nauwelijks moeilijke momenten gekend. Vorige week vrijdagavond bleef vriendin S. eten en slapen. Nu was het niet de avond om eens flink door te zakken. De laatste keer dat we dat gedaan hebben, niet zo lang geleden, plukte ik daar de volgende dag de vruchten van. Desondanks had ik op die vrijdagavond toch graag een rood wijntje meegedronken. Ik denk dat dit het enige moment is geweest dat ik er een beetje van baalde. Natuurlijk heb ik wel gewoon een fles open getrokken voor de gast en manlief en zelf een glas water gedronken. In het begin van de detox kan ik me herinneren dat ik een keer op zaterdagavond ietwat verloren op de bank zat: geen chocolade bij de thee, geen zoutje, geen wijntje. En ik ben ook niet iemand die op een herfstige avond in het weekend op een wortel gaat kauwen. Afleiding zoeken dus. En denken aan hoe fit ik me de volgende dag zou voelen tijdens de wekelijkse duurloop. Want dat is het voordeel: geen volle maag, geen zwaar hoofd en het hele weekend lekker fit. Dat is ook wat waard. Voor de toekomst geldt dat ik me best nog een paar alcoholvrije periodes kan voorstellen. Maar dat geldt niet voor het eind van december.

Dag 25

Over het verbod van vandaag kan ik niet zo veel vertellen. Allereerst omdat ik niet helemaal begrijp wat er "niet-detox" aan is en ten tweede omdat ik ze niet echt mis. Ik heb het over eieren. Ik denk dat het te maken heeft met de kans op een salmonellabesmetting bij het gebruik van rauwe eieren en/of het cholesterolgehalte in de dooier. We weten dat te veel cholesterol niet goed is voor de gezondheid, omdat het kan leiden tot hart- en vaatziekten. Dit is de enige reden die ik kan bedenken. Want wie wordt er slechter van een heerlijk gekookt biologisch eitje op zondagochtend? Ik heb ook nog gedacht aan gluten die misschien via het voer van de kippen in de eieren terecht komen, maar ik zie ook dat veel gluten-vrije diëten en recepten wel eieren bevatten.
Missen doe ik ze niet, maar dit komt natuurlijk vooral omdat ik deze periode ook geen taarten, cakes en koeken bak. En dat verdwaalde eitje in het weekend is eerder uitzondering dan regel. Laatst heb ik pannenkoekjes gemaakt van boekweitmeel, geitenmelk en "no-egg", een organische ei-vervanger.
Na deze detox ga ik weer gewoon aan de eieren. Dat kan volgens mij helemaal geen kwaad als je het kunt laten bij twee á drie in de week. In de eiwitten zitten namelijk ook veel goede voedingsstoffen. Maar wie weet kunnen we de slogan "een ei hoort erbij" en de campagne "ei love you" over tien jaar op dezelfde plank leggen als "melk de witte motor".

Dag 24

En we eten trouwens ook geen vlees. Vlees is een bron van eiwit, B-vitamines, vitamine D en mineralen zoals ijzer. Zeer voedzaam dus, maar niet onvervangbaar. Bovendien zit er in vlees veel verzadigd vet dat kan zorgen voor hart- en vaatziekten. En laten we het zout niet vergeten. Hier heb ik al uitgebreid over geschreven op dag 20.
Een andere reden om geen vlees te eten is de invloed op het klimaat. Meer vlees betekent meer soja voor veevoer. En denk nu niet dat het vervangen van vleesproducten door soja-producten hetzelfde effect heeft, want een dier eet vele malen meer soja dan een mens. Er wordt beweerd dat het eten van vlees in direct verband staat met ontbossing en het verdwijnen van regenwoud in Zuid-Amerika.
Nog een belangrijke reden voor mij om de inname van vlees in toom te houden is de antibiotica die de beesten (vooral kip en varken) toegediend krijgen om niet ziek te worden. Ik ben van mening dat alleen al dát de beesten medicijnen toegediend krijgen om infecties te voorkomen tegen de natuur in gaat. Als het proces gezond zou zijn voor mens en dier was er helemaal geen medicijn nodig. De regels voor het toedienen van antibiotica zijn streng. Zo moet er een bepaalde tijd tussen het voor de laatste keer toedienen en de slacht zitten, maar het is niet uitgesloten dat er niet toch restjes antibiotica mee de supermarkt in komen.
Laten we wel wezen, ik ben geen overdreven dierenvriend en ik ga niet op de barricades tegen de megastallen, maar ik ben wel van mening dat elke dag vlees op je bord echt niet nodig is. Allereerst is er zó veel meer en ten tweede is het niet goed voor mens, dier en milieu. Af en toe vind ik een goed stuk vlees heerlijk, maar ik kan niet zeggen dat ik het echt gemist heb in de afgelopen weken. Natuurlijk is er het vooruitzicht op de feestdagen en weet ik dat dit vegetarisch dieet niet voor altijd is. We mogen trouwens wel vis eten, dat scheelt natuurlijk ook voor de beleving van dit dieet. Voor de langere termijn kan ik me voorstellen dat ik nog minder vlees ga eten dan ik voorheen al deed, omdat ik veel alternatieven ontdekt heb. Maar een vegetariër zal ik nooit worden. Noem me een bewuste vleeseter.

Dag 23

Voor hoeveel mensen is koffie niet net zo'n essentieel onderdeel van de vroege ochtend als een douche? Velen zijn ervan overtuigd dat ze zonder koffie niet functioneren of de hele dag niet wakker worden. Cafeïne heeft inderdaad een opwekkend effect en dit is al te merken in het eerste half uur na het drinken van een kop koffie. Meer dan 1 á 2 koppen is echter niet nodig en kan zelfs een negatief effect hebben zoals rusteloosheid, hoofdpijn, angst, hartkloppingen en lastig in slaap vallen. Bij mensen met darmproblemen kunnen de klachten verergeren. Het kan daarom geen kwaad de inname eens te minderen of een tijdje helemaal geen cafeïne te nemen.
In deze detoxperiode neem ik helemaal geen cafeïne. Dus naast koffie geen zwarte thee en ook geen groene thee. Kruidenthee mag dan weer wel en de echte koffieverslaafden nemen cafeïnevrije koffie. Hier sta ik zelf dan weer niet achter. In koffie zit namelijk van nature cafeïne en om dit eruit te halen wordt het bewerkt. Dit schijnt dan wel met een organisch oplosmiddel te gebeuren, maar toch. Alleen de smaak belooft wat mij betreft al niet veel goeds. Daarbij wordt nooit alle cafeïne uit de koffie gehaald en zul je dus altijd iets binnenkrijgen.
Vier weken zonder koffie. Het kan echt, zonder ontwenningsverschijnselen. Nu is het niet zo dat ik normaal gesproken elke dag sloten vol koffie drink, maar ik hou er wel van, de ene dag meer dan de andere. Ik denk dat de meesten best een tijd zonder kunnen en dat de afhankelijkheid vooral tussen de oren zit.

Dag 22

De vierde en definitief laatste week van mijn detox 2012 is aangebroken. Één van de weinige droge momenten heb ik aangegrepen om mijn nieuwe loopschoenen te testen. Als een speer ging ik. Mijn energieniveau is op het oude niveau en ik merk, vooral bij mijn buik, dat ik beter in mijn vel zit.
Over naar het verbod van vandaag: koemelk en koemelkproducten. 'Koemelk is voor kalveren,' lees ik. Ja, dat kan wel zo zijn, maar ik mag wel geiten- en schapenmelk. Is dat dan niet voor resp. geitjes en lammetjes? Dat argument vind ik dus niet zo sterk, maar ik geloof wel dat ruim 70% van de bevolking bewust of onbewust intolerant is voor koemelk en het een nadelig effect heeft op slijmviezen en spijsvertering. Ook geloof ik dat, in tegenstelling tot wat verondersteld wordt, inname van koemelk zorgt voor botontkalking omdat het magnesium aan de botten onttrekt. Op haar website zegt Jacqueline van Lieshout dat in de landen waar de meeste zuivel wordt gedronken, Nederland en Denemarken, het aantal gevallen van botontkalking het hoogst is, terwijl dit in landen waar geen koemelkzuivel wordt gedronken niet tot nauwelijks voorkomt. Waarschijnlijk hebben ze daar nooit de slogan 'Melk, de witte motor' voorbij horen komen. Overigens wordt ten onrechte gedacht dat zuivel een bron van calcium is en dus goed voor de botten. Ten eerste zit er veel meer calcium in groenten en ten tweede is de verhouding magnesium:calcium (2:1) veel belangrijker. In een blog van de Detoxacademy lees ik dat magnesium de botten van binnenuit voedt en calcium alleen zorgt voor een laagje eromheen. Magnesium zit in granen, zaden, noten, bladgroenten en fruit. Een tekort aan magnesium zou je kunnen herkennen aan spierspanning.
Tijdens dit detox-programma eet ik dus geiten- en schapenkaas. Heerlijk! Dat is voor mij echt geen straf. Geiten- en schapenmelkproducten schijnen veel gemakkelijker te verteren te zijn en niet te werken op de slijmvliezen. Op de vrijdagse markt staat een geitenboer uit de regio met tientallen soorten kaas en daarbij eet ik net zo lief pecorino (schaap) als parmezaan (koe). Dan yoghurt en (karne)melk. De eerste weken heb ik ze verbannen uit mijn voedingspatroon, terwijl ik gewend was daar de dag mee te beginnen. Op de één of andere manier stond het idee geitenyoghurt me tegen en soyayoghurt is ook geen optie. In die van Alpro zit veel te veel suiker en bovendien bevatten soyaproducten veel hormonen. Vorige week ben ik dan toch begonnen aan de geitenyoghurt en eerlijk gezegd valt het wel mee. Het is vooral lekker met rode vruchten. Geitenmelk heb ik gebruikt om boekweitpannenkoekjes van te maken.
In de toekomst denk ik minder koemelkproducten te gaan gebruiken dan voorheen. Ik ga echter niet mijn dagelijkse yoghurt vervangen door geitenyoghurt. Vooral omdat het duur is en omdat ik het niet zo lekker vind als yoghurt van koemelk. Bovendien heb ik genoeg andere ontbijtideeën opgedaan in de afgelopen tijd.

Dag 21

Als ik me aan het originele plan gehouden had zat de detox er nu voor me op. Maar nee, ik heb vorige week besloten de vier weken vol te maken, dus ook morgen begin ik de dag weer met een heerlijk sapje. Bovendien heb ik nog lang niet alle verboden van deze detox behandeld. Zo schrijf ik vandaag een stukje over mijn ervaring met het verbod op voorverpakte en bewerkte producten.
Wie leest er wel eens de ingrediëntenlijst van een potje pesto, een kuipje halvarine of een pak vruchtenyoghurt? Niemand toch? We gaan ervan uit dat in een potje pesto gewoon basilicum, kaas, knoflook, pijnboompitten en olie zit. Vijf ingrediënten. Maar als je op het etiket kijkt blijkt het te bestaan uit maar liefst elf ingrediënten. Dat zal aan de ene kant te maken hebben met de houdbaarheid. Als ik zelf pesto maak kan ik het maar een paar dagen bewaren in de koelkast. Aan de andere kant zal dit te maken hebben met de verkoopbaarheid van het product. Het moet niet te duur zijn, dus in plaats van olijfolie wordt er zonnebloemolie gebruikt, in plaats van knoflook knoflookpoeder, er wordt wat gerotzooid met verschillende soorten kaas met conserveermiddelen en om het er aantrekkelijk te laten ruiken worden er nog wat aroma's aan toegevoegd.
Nu valt het bij het betreffende potje pesto nog mee met de conserveermiddelen, smaakversterkers, kleurstoffen en overige toevoegingen. Veel voorverpakte voedingsmiddelen bevatten deze middelen om het product langer te kunnen bewaren en het aantrekkelijker te maken voor de consument. Ze zijn maar in beperkte mate toegestaan en indien goedgekeurd door de overheid worden ze voorzien van een E-nummer. Maar dat ze goedgekeurd zijn door de overheid en in de supermarkt verkrijgbaar zijn wil niet zeggen dat ze goed voor je zijn. Van veel stoffen is de precieze werking (nog) niet bekend. Bovendien hebben veel smaakversterkers en kleurstoffen als nare bijwerking dat je er steeds meer van wilt eten. Wie eet er bijvoorbeeld maar één koekje uit een pak, of één handje chips uit een zak? De zoetstoffen waar ik het twee dagen geleden over had vallen ook onder de toevoegingen en worden eveneens vaak aangeduid met een E-nummer. Over de effecten daarvan heb ik me al behoorlijk kritisch uitgelaten.
In de afgelopen drie weken heeft het mijden van fabrieksvoer bij mij voornamelijk geleid tot tijds- en gewichtsverlies. Ik eet sowieso nooit voorverpakte maaltijden of salades, ik kook niet uit pakjes en ik probeer zo veel mogelijk zelf te maken, en ik eet geen nep-producten zoals halvarine, maar het is vaak handiger (en goedkoper) om een potje pesto open te draaien dan om een basilicumplant, parmezaanse kaas, olijfolie en pijnboompitten in de keukenmachine te vermalen. Ook kost het net wat meer moeite om de juiste bouillon, zonder E621/gistextract te vinden. Maar juist dat laatste ingrediënt maakt het ommetje naar de natuurwinkel de moeite waard. E621/gistextract/vetsin/MSG wordt namelijk sterk geassocieerd met overgewicht. Deze smaakversterker schijnt ervoor te zorgen dat je honger niet gestild, maar juist aangewakkerd wordt en bovendien schrijft Jacqueline van Lieshout dat het door onderzoekers gebruikt wordt om proefdieren dikker te maken. Dat geeft inderdaad te denken. Toch maar naar de natuurwinkel en etiketten lezen voordat ik bouillon aanschaf. Of zelf trekken natuurlijk, maar daar ben ik nog niet aan begonnen. Het gewichtsverlies komt voornamelijk door het geheel weglaten van koek, snoep en chips. Dit zijn voorverpakte, bewerkte voedingsmiddelen die ook nog eens in te delen zijn bij het kopje suiker of gluten of transvet/(gedeeltelijk) gehard vet bevatten.
Een tip voor lezers die bewuster met voeding om willen gaan is goed de ingrediëntenlijst te lezen. De ingrediënten staan in volgorde van het grootste aandeel. Van de elf ingrediënten op het etiket van het potje pesto is zonnebloemolie het eerst genoemde. Dit wil dus zeggen dat hoe dan ook meer dan 1/11 van deze pesto bestaat uit dat ingrediënt. In het algemeen geldt: hoe minder ingrediënten hoe beter en vermijd ingrediënten die je niet kent. Ook uitspraken op etiketten als light, 0% vet, suikervrij of genoemde (toegevoegde) vitamines geven te denken. Yoghurt met 0% vet is bewerkt, want yoghurt bevat van nature vet, suikervrije producten bevatten zoetstof en toegevoegde vitamines wil ook zeggen dat het bewerkt is. Vaak zijn er in het productieproces zoveel goede voedingsstoffen verloren gegaan, dat er kunstmatig vitamines worden toegevoegd. En je zult het niet geloven, maar er bestaan zelfs snoepjes waar op staat "0% vet". Juist ja, 100% suiker dus. Jullie zien het, gezond eten lijkt een hele wetenschap, maar eigenlijk is het heel eenvoudig: lees de ingrediënten en wat je niet kent, eet je niet.

Dag 20

Op deze dag van vrieskou ga ik een stukje wijden aan het verbod op zout. En dan wel specifiek het tafel- of keukenzout. Ik heb de laatste jaren veel verhalen gehoord over zout en inmiddels is algemeen bekend dat wij niet bang hoeven te zijn te weinig zout binnen te krijgen. Ons lichaam heeft zout nodig, maar door gezond te eten krijgen we voldoende binnen. In veel kant-en-klaarmaaltijden zit veel te veel zout. Denk aan de handige stoommaaltijden of de pizza's uit de supermarkt. Ook in ons brood schijnt veel zout te zitten. Behalve dat het kan zorgen voor een hoge bloeddruk, wat dan weer kan zorgen voor hart- en vaatziekten, zorgt zout er ook voor dat je veel vocht vasthoudt. Daar word je zwaarder van en dat is dan weer slecht voor het hart.
Daarom minderen wij detoxers deze maand met het zout. En ook om weer de echte smaken van onze voedingsmiddelen te leren kennen. Door geen brood te eten en geen voorverpakte producten te verkopen krijgen we al een stuk minder zout binnen dan normaal. We hebben de opdracht gekregen eerst te proeven voor ergens standaard zout op te gooien en daarom kennen we vaak de pure smaken van ons eten niet meer. Bovendien ga je volgens mij veel meer proeven als je minder zout gebruikt en ga je wennen en de pure, op het eerste gezicht misschien wat flauwe, smaken. En als we toch zout willen gebruiken, gebruiken we zeezout of nog liever Himalayazout. Daarin zitten tientallen mineralen, die dan wel weer goed voor het lichaam zijn. In tafelzout zitten vaak E-nummers. Op het pak zout dat ik nog in huis heb noemen ze het "antiklontermiddel".
En wat betekent minder zout in de detoxers-praktijk? Ik houd geen overtollig vocht vast. Dat merk ik wel. Ik krijg natuurlijk ook veel minder zout binnen door geen brood en zoutjes te eten. Omdat er zo veel verboden voedingsmiddelen zijn is het lastig bepaalde effecten aan het weglaten van één bepaald voedingsmiddel toe te schrijven, maar dit zou een verband kunnen zijn. Het gebruik van kruiden in plaats van zout werkt goed, bijvoorbeeld bij de krieltjes. Toch vind ik het af en toe lekker wat zeezout te gebruiken, vooral in tomatensauzen die van nature behoorlijk zoet zijn. Ik merk dat ik nu bewuster met zout omga en dat is, ook voor niet-detoxers, natuurlijk geen slechte verandering van gewoonte.

Dag 19

Zo vertelde ik gisteren nog uitgebreid nog uitgebreid over het verbod op suiker, zo ga ik vandaag vertellen over het verbod op producten waar op staat "zonder suiker". Een paradox? Welnee. Naar de McDonalds gaan en een cola light bij je menu bestellen, dat is pas een paradox. Het gaat er niet om wat er níet in een voedingsmiddel zit, het gaat erom wat er wél in zit. Vandaag gaat het over het verbod op zoetstoffen.
Persoonlijk vind ik zoetstof een grotere zonde dan suiker. Het is de grootste list van de voedselindustrie en we trappen er met z'n allen in. Zoetstoffen bevatten dan misschien geen calorieën, en het lijkt alsof we daarom zonder problemen cola light kunnen drinken, maar het is kunstmatig en heeft eenzelfde nadelig effect als suiker: de bloedsuikerspiegel stijgt in een rap tempo en daalt even later weer net zo snel. Resultaat: nog meer trek, nog meer light-producten, nog meer rommel in je lijf. En om die troep uit je lijf te krijgen moet het keihard werken. Deze energie kan je lichaam beter gebruiken voor andere dingen, waardoor we minder moe zullen zijn en minder hoofdpijn zullen hebben. Echt waar, trap er niet meer in. Ook niet de producten met 0% vet. Wel eens op de ingrediëntenlijst gekeken van de zuivelproducten van Optimel? 0% betekent in de meeste gevallen bewerkt en dus niet natuurlijk.
Zoals jullie misschien merken is mijn weerzin tegen zoetstoffen diep geworteld en komt dit niet alleen door 19 dagen detoxen. Ik neem al jaren zo weinig mogelijk voedingsmiddelen met zoetstoffen, en als ik het dan toch een keer neem overheerst de chemische smaak. Ik ben ervan overtuigd dat het aantal calorieën dat je lichaam te verwerken krijgt niet zo bepalend is voor hoe je je voelt als de kwaliteit van je eten en drinken. Hoe puurder en natuurlijker hoe beter: zoetstof groeit niet aan een boom.

Dag 18

Over welk verbod kan ik op Sinterklaasavond beter schrijven dan over het verbod op suiker? Dit was voor mij één van de belangrijkste redenen om dit programma te gaan volgen, maar ook één van de verboden die me de meeste zorgen baarde. Voor mijn gevoel was ik te veel afhankelijk van suiker. Niet zo zeer lichamelijk, maar zeker geestelijk. Ik associeerde mijn kopje thee 's avonds met een stuk chocolade of speculaas. Ik heb ook wel eens tijden dat ik de lunch afsluit met iets zoets. Toch nog een laatste boterham met appelstroop. Dat ik dit zo nodig moet eten zit tussen mijn oren. Bij BBB Healthclub is me wel eens verteld dat niet alleen de geest maar ook het lichaam aan deze gewoontes gaat wennen. Het gaat na de lunch zich voorbereiden voor het verwerken van iets zoets en als dat dan niet komt is het in de war. Het lichaam vraagt dan als het ware om suiker. Hier wilde ik van af, als mede van de geestelijke gewoonte die ontstaan is.
Voor de goede orde, ik heb het over toegevoegde suikers, dus suiker die niet van nature in de voeding aanwezig is. Het lichaam heeft suiker nodig, maar wat we door middel van gezond eten binnen krijgen is voldoende. Denk aan het eten van fruit dat rijk is aan natuurlijke suikers. Door het eten van toegevoegde suikers komt er veel insuline vrij en verlaag je je bloedsuikerspiegel in een snel tempo. Dit snelle tempo zorgt weer voor een hongergevoel en een sterke behoefte aan suikerrijk voedsel. Je bloedsuikerspiegel stijgt weer. Suikerarme voeding houdt de bloedsuikerspiegel constant, waardoor je honger langer gestild is.
En wat betekent dit voor mij in de praktijk? In situaties dat ik trek heb, onderweg ben naar huis bijvoorbeeld, en langs een winkel loop met heerlijke zoetigheden krijg ik het wel eens benauwd. En ja, dan is het Sinterklaas, ook lastig. Het is een beproeving, dat geef ik toe. Zeker als je man op 5 december van het werk komt met een ambachtelijke chocoladeletter. Vóór en in het begin van de detox had ik bedacht dat ik voor 5 december het één en ander aan zoetigheid in zou slaan, om daar toch nog van te kunnen genieten dit jaar als de Sint zijn pepernoten weer mee naar Spanje heeft genomen. In de tweede week bedacht ik dat áls ik iets zou kopen, dat wel een goed product moest zijn, dus kocht ik een klein zakje chocolade pepernoten en stopte die ver weg in een kast. Nu, op Sinterklaasavond baal ik er aan de ene kant van, maar aan de andere kant ben ik trots op mezelf en moet ik eerlijk toegeven dat de behoefte niet eens zo groot is. Lichamelijk al helemaal niet. Ik denk de positieve uitwerkingen te voelen van al ruim twee weken een vrij constante bloedsuikerspiegel. Ik hoop dat ik dit gevoel nog een hele tijd vast kan houden. Al ben ik nog vrij angstig voor wat er gebeurt als ik toch zwicht voor dat zakje daar achter in de kast. Vanavond ben ik gewoon lekker gaan trainen in de sneeuw (en het ging goed dit keer, ik heb veel energie!). En als ik toch nog trek krijg in iets zoets, neem ik een gedroogde dadel. Ja ik weet het, daar hebben we Piet nog nooit mee zien strooien.

Dag 17

Wat een heerlijke dag. Het eten ging goed en gemakkelijk, de studie ging goed en als afsluiter een heerlijk lesje yoga van Marianne. Maar daar zou ik niet over schrijven. Dag 17 is de dag van het eerste verbod: gluten.
Gluten is een eiwit en komt voor in alle soorten granen. Het zit dus onder andere in tarwe, rogge, spelt, haver, maïs, gerst en rijst en uiteraard in producten die hiervan gemaakt zijn. Nu merk ik dat veel mensen denken dat ik geen brood en pasta eet omdat ik tijdens dit dieet geen koolhydraten mag. Fout! Dit idee komt vast door al die hippe diëten van bijvoorbeeld Dr. Atkins en Dr. Frank. Één van de vele verschillen tussen een detox-dieet en een dieet voorgeschreven door én van de twee genoemde heren is het doel, namelijk reinigen versus afvallen. Wij eten in deze periode geen gluten, omdat veel mensen hier bewust of onbewust intolerant voor zijn. Iemand die dit weet heeft zijn of haar dieet waarschijnlijk al aangepast. Iemand die dit niet weet kan last hebben van (kleine) kwalen die misschien niet direct aan het voedingspatroon worden gekoppeld en vaak voor lief worden genomen, zoals bloedarmoede, diarree of verstopping, depressie, gewichtsverlies of overgewicht. De dunne darm kan zelfs zodanig aangetast worden dat voedingsstoffen niet meer opgenomen worden. Als je hier meer over wilt weten zou je een kijkje kunnen nemen op glutenvrij.nl.
Tot zover de theorie. Want wat betekent een verbod op gluten in de praktijk? Voor mij betekent dit vooral geen brood, geen muesli, geen couscous, geen bulgur en geen pasta. Ik heb wel eens tijden gehad dat ik mijn broodinname probeerde te beperken, maar vaak viel ik toch weer terug in oude patronen. Ik was daarom ook heel bang grote moeite te hebben met het weglaten van brood bij de lunch. En wat ruikt dat heerlijk als op zaterdag bij de biologische verswinkel het brood uit de oven komt. Dat is een pijnlijk moment. Net zoals die keer dat we in Amsterdam gingen lunchen en er op geen enkele kaart een goede salade te vinden was. Wat had ik toen graag ergens een broodje besteld. Maar nu, na ruim twee weken, moet ik toegeven dat een leven, nou ja een periode, zonder brood best te doen is. Mijn vaste bakje yoghurt met muesli in de ochtend kan ik missen als kiespijn. Nu word ik wakker met heerlijk sap, veel fruit en noten en zaden. 's Middags eet ik de heerlijkste salades. Rijstwafels en boekweitcrackers mogen ook. Alleen de avonden zijn nog iets eentonig. Boekweitpasta heb ik geprobeerd, maar smaakt zoals het eruit ziet: naar slijmerige elastiek. Ronde zilvervliesrijst, oftewel bruine rijst, mag wel en is heerlijk. Ook in een lunchsalade of 's ochtends met appel, kaneel en noten en zaden. Quinoa kende ik al en is lekker en voedzaam.
Na de detox zal ik wel weer gluten gaan nemen. Ik heb niet het gevoel hier intolerant voor te zijn, want ik voel geen groot verschil. Ik ben wel van plan niet meer standaard naar muesli en brood te grijpen. En de bruine rijst en quinoa houd ik er zeker in.

Dag 16

Ik heb een writer's block. Ja, ik overdrijf, maar ik kan er vandaag geen pap van maken. Dat komt niet door lichtheid in het hoofd of gebrek aan stimulerende middelen zoals cafeïne en suiker. Dat komt ook niet omdat mijn leven berensaai is en ik nooit iets meemaak. Vandaag ging het gewoon goed. Er waren geen moeilijke momenten en ik ben niet overbewust met voeding bezig geweest. Natuurlijk is een goede voorbereiding het halve werk, maar ik wil ook niet te veel in herhaling vallen. Ik heb het idee dat ik de meeste voors en tegens van dit voedingspatroon al genoemd heb en de meeste struikelblokken al gehad heb.
Omdat ik na vandaag nog twaalf dagen mag detoxen en daarom nog twaalf keer een stukje mag posten, heb ik bedacht dat ik vanaf morgen elke dag één verboden categorie voedingsmiddelen als thema neem. Morgen zal ik daarom over de beperking of verrijking van het niet mogen eten van gluten schrijven. Ik hoop op deze manier nog iets te kunnen toevoegen aan dit blog, dat toch voornamelijk informatief en stimulerend moet zijn voor mede-detoxers of mensen die om een andere reden geïnteresseerd zijn in voeding of in mijn motivatie om dit dieet te volgen. Zo hoop ik jullie de komende dagen nog te kunnen boeien.

Dag 15

Wat een positiviteit op deze vijftiende detox-dag voor afdeling Utrecht. Voor mij persoonlijk begon de ochtend al goed met een duurloopje langs de Vecht met mijn maatjes die weer terug waren van vakantie. Al kletsend over hun belevenissen, het werk en mijn detox natuurlijk waren we voordat we het wisten weer terug bij het begin. Volgens mij is mijn energieniveau weer op het oude peil.
Vanmiddag kwamen de Utrechtse detox-dames weer bij elkaar bij BBB Healthclub onder leiding van coaches Linda en Marianne. Na twee weken zijn we allemaal nog uiterst gemotiveerd. In de "Rate our week" werd ook het eten hoog gewaardeerd. We hebben al meer onze routine gevonden dan een week eerder. Toen was het nog een uur eerder opstaan, zoeken naar bakjes en recepten en het gevoel hebben dat je alleen maar met voeding en jezelf bezig bent. We maken nu heerlijke gerechten met de middelen die we hebben. De meesten waren het wel met me eens dat het dieet nog lastig te combineren is met het sociale leven en dat dit één van de weinige redenen is die het lastig maakt dit voedingspatroon de rest van ons leven door te zetten.
We hebben besloten volgende week niet bij elkaar te komen, maar een week later. De meeste dames gaan namelijk toch proberen de 28 dagen vol te maken. Dan kan ik natuurlijk niet achterblijven. Ik zet het ook graag door omdat ik me prettig voel bij dit voedingspatroon en omdat ik nog meer wil voelen dat ik tevreden en zelfs blij kan zijn zonder brood en suiker en zo definitief het oude patroon kan doorbreken. En ook omdat ik bang ben voor het zwarte gat. Want wat doe je na zo'n detox-periode, met de kerstdagen in zicht? Ik denk dat ik na de 28 dagen zo veel mogelijk aan dit eetpatroon blijf vasthouden, maar dan zonder de aanpassingen op het sociale vlak. Dan hoeven mijn vriendinnen niet meer detox-proof voor mij te koken, neem ik niet meer mijn eigen eten mee als ik ergens op visite ga, drink ik tijdens een etentje een rood wijntje en eet ik met kerst gewoon een stuk vlees.
De bijeenkomst werd afgesloten met een kundalini yoga work-out door Marianne. Klaar voor de rest van de dag en de tweede helft van de detox-periode.

Dag 14

Vanochtend werd ik wakker met een e-mail van een lieve vriendin die trouw dit blog leest. Hierdoor werd ik herinnerd aan mijn drijfveren en heb ik nog meer kracht gekregen om mijn patronen te doorbreken.
Waar ik nu telkens tegenaan loop is het "niet mogen" of, zoals ik het eerder noemde, het "verbod". Het is niet zo dat ik onder normale omstandigheden elk moment van de dag aan eten denk dat slecht voor me is. Ik denk er nauwelijks aan, alleen op vaste momenten die ik aan eten gekoppeld heb. Soms komt het wel eens bij me op iets lekkers te nemen, maar omdat er geen "verbod" op zit kan ik het gemakkelijk weerstaan. Tijdens dit dieet word ik veel vaker bewust geconfronteerd met eten en vooral met eten dat ik niet mag nemen. En dat is frustrerend. Zo ging ik met manlief naar de Hermitage en daarna even door naar de negen straatjes. Pas bij het vijfde straatje vonden we een lunchtent waar een salade op de kaart stond die ik gewoon kon bestellen. En wat had ik het koud en wat had ik een trek en wat had ik al veel lunchkaarten met heerlijke gerechten voorbij zien komen. Ik was bijna op het punt om maar een heerlijk vers broodje te nemen. Vooral omdat ik weet dat ik dit na de detox ook weer gewoon ga doen. Dat zijn de momenten, samen met etentjes met vrienden, dat ik me niet wil aanpassen aan een dieet.
Naast frustratie brengt het dieet me ook reflectie. Ik denk na over mijn patronen als ik elke keer een gebeurtenis of een activiteit koppel aan eten en er aan herinnerd word dat ik het nu niet kan eten, omdat het niet zo gezond is. Ik kan nu zeggen, na twee weken, dat ik meer en meer begin te voelen dat ik niet elke avond bij de thee iets zoets nodig heb. Of elke zaterdag bij de wijn een kaasje. Of rond Sinterklaas zakken pepernoten. Of op mijn verjaardag vlaai. Of met kerst... Nee, het gevoel is er nog niet helemaal.

Dag 13

Omdat ik nu al een paar vrijdagen op rij braaf mijn groenten haal op de biologische markt, word ik inmiddels herkend door de verkoopster die mijn aankopen weegt en in mijn tas stopt.
Zij: 'Ga je iets leuks doen met Sinterklaas?'
Ik: 'Nee, helemaal niets. Terwijl ik het een mooi feest vind en er fijne herinneringen aan heb, heb ik het al jaren niet gevierd. De afgelopen twee jaar zat ik in het buitenland.'
Ik ga verder met het aanvullen van de mand die zij ondertussen categorisch leegt en weegt.
Ik: 'Ga jij Sinterklaas vieren?'
Zij: 'Ja, ik moet vanavond nog gedichten schrijven.'
Ik: 'Oh, leuk!'
Waarschijnlijk merkt ze mijn oprechte enthousiasme op en als ze me na het afrekenen mijn tas gevuld met groente en fruit aanreikt zegt ze: 'Dan moet je op het minst lekker pepernoten eten.'

Dag 12

Op deze zeer rustige detox-dag op het werk heb ik ontdekt dat ik niet iemand ben die gaat eten of aan eten gaat denken uit verveling. (Kruiden)thee drinken, dat doe ik wel veel, ook om warm te blijven. Of zal het komen omdat dat ik de noten en het gedroogd fruit inmiddels een beetje zat ben en ik daar goed van af kan blijven. Nee, volgens mij is het dat niet. Hoewel, als ik een stukje chocolade binnen handbereik had gehad en ik was niet aan het detoxen dan was het vast anders geweest. Dan ga ik niet eten uit verveling en ik gebruik het ook niet als troost, maar dan heb ik zin in iets "lekkers" en bovendien weet ik dan dat het er is. Het roept me. Ook sla ik niet snel iets af als me iets wordt aangeboden. Vandaag bood mijn collega me speculaas aan, terwijl of omdat hij weet dat ik dit programma volg. Hij hield het bakje lang onder mijn neus zodat de geur goed doordrong, maar ik had geen enkele moeite het aanbod af te slaan. Voor nu.
Zijn chocolade en koek lekkerder dan natuurlijke voedingsmiddelen? Ik denk dat het vooral de voorpret is en het moment. Daarna is het weg en is er vaak spijt of teleurstelling. Dit is de mindswitch die ik wil maken. Al geloof ik er nog niet voor honderd procent in. Theoretisch wel, praktisch niet. Dat hoeft ook niet, maar ik vind het lastig mijn "alles-of-niets-gedrag" om te zetten in gematigd gedrag. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat ik dit programma minstens 21 dagen vol kan houden. Maar wat daarna? Ik denk dat ik daar ook een plan voor ga maken, want van 21 dagen ben ik niet ineens helemaal genezen van suiker. Ik zal ook in het dagelijks leven moeten proberen maat te houden en te genieten van de heerlijke pure voedingsmiddelen die je zo veel meer bieden dan alleen een tijdelijke smaaksensatie en een vervelend gevoel achteraf.

Dag 11

Voorbij de helft! Tenminste, als ik de duur van de club van BBB aanhoud. Het officiële programma uit het boek duurt, de titel zegt het al, 28 dagen en ik kan me voorstellen dat ik er ergens tussenin ga zitten. In ieder geval zal ik niet van de ene op de andere dag weer én alcohol én suiker én gluten én vlees én koemelk gaan nemen. Ik ben bang dat ik dan een enorme klap krijg. Bovendien voel ik me goed bij dit eet- en leefpatroon, vooral mentaal. Ik voel me sterk, maar heb nu nog niet het idee op langere termijn patronen doorbroken te hebben. Daar ben ik ook nog niet lang genoeg voor bezig, dus dat kan nog komen.
Lichamelijk voel ik me ook goed. Niet hyperactief, niet bruisend van positieve energie en niet uitstekend, maar gewoon goed. Het sporten gaat al beter al viel dee intervaltraining me vanavond nog steeds zwaar. Ik was echter niet zo uitgeput als de vorige week en ik heb er weer energie van gekregen. Een stijgende lijn dus. En dan heb ik het niet over mijn gewicht. Dat is dan weer een mooie bijkomstigheid.

Dag 10

Al voor ik nadacht over een detox had ik met vriendin E. een afspraak gemaakt bij Spa Sereen voor een dagje sauna, en dan ook maar meteen een Hot stone massage. En toevallig past deze activiteit (of is het een 'passiviteit'?) perfect in mijn detox-programma. Ik kan me nooit zo goed voorstellen hoe je je tijd omkrijgt, zo'n hele dag in een sauna, dus ik nam voor de zekerheid maar genoeg leesvoer mee. Onnodig, want die dag was zo voorbij. Naast dat we elkaar altijd de oren van het hoofd kletsen, was er genoeg te doen. Het is een waar sauna- en badenwalhalla. Bij de lunch was de keuze beperkt, maar met een kleine aanpassing had ik de keuze uit maar liefst twee salades. Het werd die met de rivierkreeftjes en de garnalen, zónder de limoen-crème fraîche.
Tijdens het wekelijkse klasje Pilates deze avond concludeerde ik, terugkijkend op deze dag, dat ik vooral door moet gaan met zo goed voor mezelf zorgen. Ik denk echt dat ik er een leuker mens van word. En dat legitimeert dan weer dat ik al drie dagen niets aan mijn studie heb gedaan.

Dag 9

Bezwaard en ondankbaar voelde ik me vandaag. Ons weekendje weg werd twee dagen familiebezoek in Limburg. Over het bezoek aan mijn kant van de familie schreef ik gisteren. Vandaag was de schoonfamilie aan de beurt. Ik haalde mijn meegebrachte eten bij mijn ouders uit de koelkast, om het vervolgens te verplaatsen naar die van mijn schoonouders.
- Koffie?
- Nee, dank je.
- Thee?
- Ja, is goed. Nou, doe maar alleen een kop heet water.
Na die zelf meegebrachte theezakjes viel ik bij de lunch natuurlijk dubbel en dwars door de mand.
- Zal ik wat fu yung hai van gisteren opwarmen? Of eten jullie gewoon wat brood?
- Voor mij niet, dank je.
En ik haalde het pak rijstwafels en de sla uit mijn tas.
- Mag ik misschien mijn wortelsoep opwarmen?
's Middags gingen we een flink eind wandelen in het bos. Vier uur lang geen eten en geen verontschuldigingen. Dat lucht op. Al kon ik het niet helpen aan chocolademelk te denken.
Ik had er niet op gerekend dat we 's Avonds ook mee zouden eten. Spruiten, gekookt in maggi-blokjes, gekookte aardappelen en varkenslapjes stonden op het menu. Ik zag mijn kans om nog even naar de supermarkt een groot stuk zalm en nog meer groenten te halen. Daar stond ik voor de tweede keer deze dag mijn eigen maal te bereiden in de keuken van mijn schoonouders.
Dit is dus één van de redenen waarom ik een hekel heb aan strikte diëten. Ik ben een ster in mezelf aanpassen in gezelschap en doe dit ook graag. Ik wil niet de aandacht op mezelf vestigen met rariteiten, zeker niet als het om eten gaat. Toch ging het goed vandaag. 'Je bent wel consequent hoor,' zei mijn schoonvader toen hij me yoghurt aanbood. 'Met de kerst is dit voorbij hoor,' beloofde J. zijn ouders.

Dag 8

Gesterkt door de eerste bijeenkomst bij de twee coaches Marianne en Linda van BBB Healthclub stapte ik op de trein richting familie. Dat betekent dat ik allerlei lekkers zal moeten afwijzen en me daarom ook zal moeten verantwoorden voor mijn "vreemde" eetpatroon. Daar zie ik tegenop, maar omdat het een last minute beslissing was om richting Limburg te gaan heb ik weinig tijd gehad me hierover druk te maken. Alle tijd die ik over had heb ik besteed aan voorbereiding. Met een tas vol met fruit, groenten, rijstwafels en bakjes met soep, rijst, kaas, noten en gedroogd fruit ga ik op weg. In de trein eet ik nog wat fruit en noten. Dat heb ik slim gedaan, want bij mijn tante aangekomen staan de koffie en de Limburgse vlaai al klaar. Daar zit ik, achter mijn glas water, terwijl de rest van de familie aan de koffie en de vlaai zit. Ik vind het niet erg dat ik niet mee kan eten en drinken, ik vind het alleen vervelend om zo buiten de boot te vallen en vragen te krijgen. En het is zo lastig uit te leggen wat je doet aan mensen die geen idee hebben. Mijn familie vind namelijk niet dat ik nog meer moet afvallen en ontgiften, laten we het daar maar helemaal niet over hebben. Daarom houd ik het erop dat ik een tijdje geen suiker en gluten eet. Dat verklaart een deel. Dat mijn broer het ondertussen niet kan laten grappen te maken over tempels en gifbelten maakt het niet gemakkelijker, maar we gaan er niet diep op in en lachen er om.
's Avonds bij mijn ouders gaat de frietpan aan. De huiskamer vult zich met de bekende geur. Ik open het bakje heerlijke bruine rijst met paddenstoelen en geitenkaas, een restje van gisteren, en warm dat op. Omdat ik veel honger heb zien de dikke gefrituurde aardappelen er heerlijk uit. Ik zeg dat en, ik had het kunnen weten, mijn broer zwaait met een goudgele rakker voor mijn neus. Als ik mijn eigen maaltje op heb voel ik me goed. Beter dan wanneer ik de patat gegeten had, al kan het af en toe heel lekker zijn. Ik blijf slapen en voor morgenochtend staat er gewoon een heerlijk sapje op me te wachten.
Eerder op de dag, ik noemde het al, kwamen de dames bij elkaar die op initiatief van de twee coaches van BBB Healthclub begonnen zijn. We waren met een stuk minder dan tijdens de introductie van twee weken geleden. We bespraken elkaars ervaringen en er waren zoveel overeenkomsten als verschillen. De een had hoofdpijn gehad, de ander niet, de een vond de sappen heerlijk, de ander kreeg het niet weg. Over de vezels waren we het eens: smerig, bijna niet weg te krijgen. En ook voelden we ons allemaal best goed. Degene die al twee weken bezig is voelde zich zelfs hyperactief. Dat staat mij en mijn omgeving waarschijnlijk nog te wachten. Dan zit mijn familie op de bank met een stuiterbal achter een glas water.

Dag 7

Ik voer een innerlijke strijd met mezelf. Ik vind het lastig, dit rigoureuze verbod op bepaalde voedingsmiddelen. En ook alles tegelijk. Dat heerlijke brood, een wijntje, en ik word overal, ook bij de biologische winkels, geconfronteerd met zoetigheid van de goedheiligman. Met de gedachte dat het maar voor even is houd ik het vol. En met de gedachte dat ik het proces nu niet wil verpesten denk ik ook niet: 'ach, eentje dan'. Ik vrees op het moment wel voor de periode na de detox. Want ik verwacht niet dat ik dit voedingspatroon aan ga houden, maar hoe ga ik ervoor zorgen dat ik niet helemaal terugval in mijn oude eetpatroon met te veel suiker en te veel brood? Dat is van latere zorg en hopelijk ben ik tegen die tijd mentaal ook ontgift, maar toch houdt het me bezig.
Vanochtend ben ik heerlijk door de mist richting Oud-Zuilen gelopen. Een rondje van ruim tien kilometer. Ik had me voorgenomen de eerste helft rustig aan te doen (zone 1) en de tweede helft te versnellen (naar zone 3-4). Dat lukte aardig, maar ik merk dat mijn hartslag om het minste of geringste omhoog schiet. Rustig lopen gaat met gemak. Op de helft dacht ik zelfs nog heel even het rondje met vijf kilometer uit te breiden, maar tijdens de tweede, snellere helft was ik blij dat ik dat niet gedaan had. En het frustrerende is dat het niet eens heel snel was, maar mijn hartslag was gewoon al snel hoog. Ik hoop dat hier volgende week of de week erna verbetering in komt, dat ik dan overloop van energie.

Dag 6

Mijn lieve vriendin E. durfde het aan om me uit te nodigen bij haar te komen lunchen. Zij heeft een grote rol gespeeld in de ontwikkeling van mijn kookkunsten in de eerste jaren op kamers in Utrecht. Dit keer stond ze zelf wat twijfelachtig achter het aanrecht. 'Geitenkaas mag, hè?' vraagt ze. 'En olie? Mag je olie? Dressing heb ik ook... Maar die mag je vast niet hè?' Ik heb heerlijk gegeten en het was fijn om voor eens niet zelf een lunch te hoeven bedenken.
Vandaag ben ik opnieuw naar de beste wekelijkse markt op het Vredenburg geweest. Deze biologische markt heeft zijn eigen plekje op het Utrechtse plein. Hier kom ik graag voor verse producten uit de streek, van groenten en fruit tot geiten- en schapenkaas. Ik heb weer flink ingekocht, want ik ben van plan nog even door te gaan, ondanks het tot nu toe ervaren van meer lasten dan lusten. Door alle goede ervaringen en verhalen van anderen geloof ik nog steeds dat de lusten toe en de lasten af zullen nemen. Het sporten, dat vanochtend bij BBB Healthclub ook weer moeizaam ging, zal uiteindelijk weer beter gaan, misschien zelfs beter dan voor de detox. En als ik eenmaal "schoon" ben zal ik vast niet meer om het half uur naar het toilet moeten. Bovendien was er vanochtend op de weegschaal bij BBB toch nog een hoogtepunt: dik een kilo lichter dan vorige week. En ja, dat was zoals ik eerder aangaf niet de belangrijkste reden om mijn voedingspatroon op deze manier aan te passen, maar het is wel mooi meegenomen.

Dag 5

Conclusie na vandaag: de vieze vezels doen hun werk, de hele dag. Ik neem ze dus niet voor niks. Meer woorden zal ik hier nu niet aan vuil maken. You'll get the picture.
Ik merk dat het idee dat ik bepaalde voedingsmiddelen even niet mag nemen me meer in de weg zit dan het daadwerkelijk niet nemen ervan. Telkens als ik brood, chocolade of yoghurt zie word ik geconfronteerd met het "verbod" en voel ik me even zielig. Maar als ik er dan even over nadenk kom ik tot de conclusie dat ik er niet eens zin in heb. Ik eet voldoende en bovendien zijn er zo veel lekkere dingen die ik kan eten en ook nog eens goed voor me zijn. Toch betrap ik me telkens op gedachtes die uit mijn pre-detox periode komen. (Niet vreemd natuurlijk, op dag 5.) Zoals die aan dat lekkere glaasje wijn dit weekend bij het eten. Oh nee, even niet.
Dit bewustwordingsproces hoort vast bij mijn geestelijke detox, oftewel het me ontdoen van de geestelijke behoefte aan bepaald voedsel. Terwijl ik dit schrijf zit J. naast me aan de speculaas. 'Hij wel,' denk ik even. De geur is sterk en heerlijk, maar als ik er verder over nadenk doet het me weinig. Ik zou er best 1 willen nemen, maar dat worden er toch 2... 3... 4... 5... en dan heb ik spijt en voel ik me slecht. Nu voel ik me sterk, al weet ik dat ik er nog lang niet ben. Nog even door detoxen.

Dag 4

Het rode lampje ging aan tijdens de hardlooptraining op de atletiekbaan vanavond. Brandstof op, tank leeg. Op den duur krijg je meer energie van dit nieuwe voedingspatroon. Dat is mij verteld. Maar nu merk ik dat mijn lichaam gewend is met meer reserves aan koolhydraten zo'n zware inspanning te leveren. Tips hiervoor zijn welkom, al zal ik zelf ook nog even wat onderzoek doen. Het was frustrerend te merken dat ik tijdens de intervallen achterbleef op het groepje dat ik normaal prima kan bijbenen. De lichte hoofdpijn die ik vandaag dan toch ontwikkeld heb hielp natuurlijk ook niet mee. Nu is het net alsof ik met iets slechts bezig ben.
De werkdag ging verder voorspoedig. Ik was goed voorbereid en mijn collega moest hartelijk lachen om de voorraadbakjes die ik in mijn tas meezeulde. Ik was zelfs extra vroeg op het werk om nog even mijn fruitsalade te kunnen eten. Toen ik binnenkwam stonden twee mannen aan het aanrecht een kop koffie te drinken.
Ik: Goedemorgen heren. Nog even een bakje koffie? (In de sfeer van 'lekker weertje hè', maar die was niet van toepassing.)
Heer 1: We nemen het er nog even van.
Heer 2: Ja, want anders komen we de dag niet door.
Ik opende mijn bakje fruit en ging aan tafel zitten.
Later op de dag ving ik een gesprek op:
Studente 1: Ik heb chocolade pepernoten bij me.
Studente 2: Oh, lekker!
Studente 1: Ja, die zullen we nodig hebben.

Dag 3

Drie dagen lang me myself and I + detox-programma = geen goede combinatie. Oftewel, ik ben toe aan een werkdag. Niet dat ik vandaag niet ben opgeschoten met mijn studie, maar ik denk ik nu te veel tijd neem om me met het programma bezig te houden. Ik heb vanochtend tussen de bedrijven door een bonensalade staan maken voor morgenmiddag en vanmiddag een soep voor morgenavond. Het wordt tijd dat ik afleiding heb en niet telkens geconfronteerd wordt met mijn keuken.
Van positieve dan wel negatieve bijwerkingen is nog geen sprake. Ik was zo aan het vrezen voor de hoofdpijn en hoewel deze sommige Utrechtse detox-genoten wel al bereikt heeft, heb ik er (nog) geen last van.
Chagrijnig, dat was ik vanavond wel. Daar zat ik, met mijn hoofd op onweer achter mijn bord met slijmerige boekweitpasta. Toen ik al haastend veel te laat richting BBB vertrok riep ik: 'en ik ga dit weekend helemaal nergens naartoe!' En toen ik vervolgens totaal ontspannen van een heerlijke les Pilates terugkwam was J. vertrokken, maar besloot ik: ik kan best een weekendje weg met mijn lief. Hopelijk wil hij nog met mij.

Dag 2

Ook de tweede dag ben ik goed doorgekomen, zonder vervelende bijwerkingen en zonder trek. Wel merk ik dat de organisatie van de maaltijden me onrustig maakt. De ochtend heb ik onder controle, al is die wat vol: water koken, af laten koelen en rustig opdrinken met citroen, een voorgeschreven doucheritueel, het glas ijskoud sap langzaam opdrinken en daarna nog eventueel een fruitsalade (lekker met zaden en noten). Dan is de ochtend om. En wat is het gemakkelijk om 's middags brood te smeren. Vandaag en morgen studeer ik thuis, maar ik ben vooral benieuwd hoe het op een werkdag zal gaan. Hulde aan mensen met een (fulltime) baan en kinderen die aan een detox beginnen.
De avondmaaltijd is te plannen zoals altijd, zij het minder op de automatische piloot. Dat zal een kwestie van wennen zijn, net zoals de middagmaaltijden een kwestie van het afleren van oude gewoontes is en het aanleren van nieuwe. Deze avond stond er een maal op het menu wat ook in de non-detox keuken tot mijn standaard assortiment behoort: quinoa met aubergine, courgette en feta uit de oven. Alleen gebruik ik dit keer échte feta, van een biologische geit uit de buurt.
Iets anders wat ik lastig vind te plannen is een dagje en/of nachtje weg.
J: Als ik volgende week vrij ben wil ik eigenlijk wel 'iets leuks' gaan doen.
Ik: Wat wil je dan gaan doen?
J: Naar een stad in Nederland waar ik nog nooit geweest ben, misschien een nachtje?
Als hij mijn bedenkelijke gezicht ziet zegt hij met een jongensachtig gezicht: Dan doen we een picknick en drinken we uit een thermoskan groene thee, met mate.

Dag 1

Hoera! Het "Glass of Fresh" is echt heerlijk! Dat is fijn wakker worden en doet me helemaal vergeten dat ik geen koffie mag drinken. Stel je voor dat ik in de ochtend al tegen heug en meug een sapje moest wegwerken. Dan zou ik daar gisteren de hele middag voor in de keuken gestaan hebben.
Ik moet eerlijk zeggen dat het me vandaag gemakkelijk af ging het programma te volgen. Het was een "lazy sunday" waardoor ik laat opstond en bovendien had ik gisteren meer dan voldoende gegeten. Vanmiddag was soep-middag. Mijn vriezer is nu helemaal vol en ik kan er een tijdje tegenaan. De paddenstoelensoep uit het boek is overigens verrukkelijk, waardoor ik nog maar één enkel bakje in heb kunnen vriezen. De rest was al op, want ook J. vond het lekker.
Verder heb ik gewoon gedaan wat ik wilde doen. 's Avonds nog een stukje gelopen en een scholfilet gegeten. Ik heb geen trek gehad, al werd het wat lastig toen er op de bank naast mij pepernoten gegeten werden. Gelukkig stond mij nog dat heerlijke glas psylliumvezels te wachten. Op de verpakking staat 1-3 eetlepels op te lossen in water. Niet alles lost meteen op, maar als je te lang wacht wordt het een dikke pap. O wat is dat vies! Het deed me bovendien denken aan de tijd toen ik een jaar of 10 was en mijn darmen verstopt waren. Voor het slapen gaan ging er dan een zakje vezels door de yogi. Als niemand keek, gooide ik de helft door de wasbak. Dit keer werk ik alles netjes naar binnen. Het is een jammerlijke afsluiting van de dag, maar als het doet wat erover gezegd wordt, dan blijf ik het nemen.

De voorbereiding

Op donderdag 8 november jl. maakten we bij BBB kennis met het te volgen programma. Het was een chaotische bende van vrouwen met vragen en meningen, maar gelukkig kregen we informatie mee op papier. Ook maakten we kennis met producten als kokosvet om in te bakken, omdat dit het enige plantaardige vet is dat zich na verhitting niet omzet in transvet, en psylliumvezels ter ondersteuning van de darmwerking. Dit laatste is geen laxeermiddelen, want dat zou de darmen lui maken, maar zorgt ervoor dat deze organen aan het werk gezet worden.
De resterende negen dagen bereid ik me voor. Ik besluit toch maar het boek aan te schaffen en struin natuur- en biologische winkels af naar huidborstels, misosoep, bruine rijst, de vezels en het kokosvet. Ook sla ik een belachelijk aantal voorraadbakjes in voor het invriezen van sap en soep.
Gisteren en vandaag heb ik de laatste inkopen gedaan op de biologische markt en in de (biologische) supermarkt en de laatste pepernoten van dit jaar gegeten. Geadviseerd werd in de dagen voor de detox inname van de verboden voedingsmiddelen af te bouwen, maar bij elke hap die ik de afgelopen negen dagen nam dacht ik, 'hee, dit eet ik straks dus drie weken niet'. Denk aan yoghurt, brood, muesli en ook koffie en wijn. Gelukkig mag ik veel voedingsmiddelen die deel uitmaken van mijn gewoontes gewoon blijven eten. Ik zal alleen iets creatiever moeten zijn.
Vanmiddag stond in het teken van de sapcentrifuge. Na uren centrifugeren staan er 10 bakjes "Glass of Fresh" in de vriezer, het sap om de dag fris mee te beginnen. De soep-voorbereiding moet morgen dan maar, op dag 1 van het grote detox-avontuur. Ik ben er klaar voor.

Diëten

Een dieet volgen, daar houd ik niet van en bovendien geloof ik er niet in. Niet als het gaat om een blijvend resultaat. Uit mijn persoonlijke ervaringen heb ik geconcludeerd dat een verandering van levensstijl het enige is dat helpt na een periode van overgewicht. Een verandering zorgt niet per sé voor een blijvend nieuwe situatie. Het is heel gemakkelijk weer terug te vallen op oude gewoontes. Hallo, jojo-effect.
Toch is het mogelijk slechte gewoontes blijvend te veranderen en te vervangen door andere gezonde gewoontes. Ooit verloor ik 35 kg. en ik heb gelukkig die top nooit meer gehaald. Ik heb opnieuw geleerd gezond te eten, ga bewuster met voeding om en beweeg veel meer. Toen ik vier jaar geleden toch weer zo'n 15 kg. boven mijn streefgewicht zat werd ik lid van BBB Healthclub. Die stok achter de deur heb ik nodig en zorgt ervoor dat ik al drie jaar tevreden ben met mezelf.
Waarom dan toch die detox? Het ontgiften op zich vind ik niet het meest interessante deel van het verhaal. Ik heb tot nu toe geen wetenschappelijke onderzoeken gevonden en de verklaringen in het boek In 28 dagen van gifbelt naar tempel van Jacqueline van Lieshout over het te volgen programma klinken goed doordacht, maar worden niet wetenschappelijk onderbouwd.
Toch besluit ik dit programma te gaan volgen. Samen met zo'n 20 andere leden van BBB, onder leiding van de coaches Linda en Marianne, volg ik minstens 21 dagen het programma uit het genoemde boek. Mijn doel is lichamelijk, maar vooral psychisch. Een kilootje of twee verliezen, glanzend haar, een stralende huid, witte oogbollen (?) en een fit lichaam wil iedereen. De uitdaging voor mij ligt vooral in het psychische aspect. Ik wil mezelf laten zien dat mijn manier van eten een aan te passen gewoonte is. Drie weken lang dient eten als voeding en niet alleen als vulling. Vooral het standaard eten van brood en toegevoegde suikers op bepaalde momenten van de dag zijn er weer ingeslopen. Ik wil mezelf laten zien dat ik zonder kan. Het brood ga ik vervangen door goed gevulde salades en heerlijke soepen, misschien een rijstwafel hier en daar. Koek en chocolade bij de thee is drie weken lang strikt verboden. Eens zien wat dat met mijn lichaam en geest zal doen.
Zondag 18 november zal ik beginnen. Een week later komt de groep bij elkaar om ervaringen uit te wisselen en een work-out te doen. Vanaf dan komen we elke zondag bij elkaar. Ik zal op dit blog dagelijks mijn ervaringen bijhouden.