Dag 13

Omdat ik nu al een paar vrijdagen op rij braaf mijn groenten haal op de biologische markt, word ik inmiddels herkend door de verkoopster die mijn aankopen weegt en in mijn tas stopt.
Zij: 'Ga je iets leuks doen met Sinterklaas?'
Ik: 'Nee, helemaal niets. Terwijl ik het een mooi feest vind en er fijne herinneringen aan heb, heb ik het al jaren niet gevierd. De afgelopen twee jaar zat ik in het buitenland.'
Ik ga verder met het aanvullen van de mand die zij ondertussen categorisch leegt en weegt.
Ik: 'Ga jij Sinterklaas vieren?'
Zij: 'Ja, ik moet vanavond nog gedichten schrijven.'
Ik: 'Oh, leuk!'
Waarschijnlijk merkt ze mijn oprechte enthousiasme op en als ze me na het afrekenen mijn tas gevuld met groente en fruit aanreikt zegt ze: 'Dan moet je op het minst lekker pepernoten eten.'

Dag 12

Op deze zeer rustige detox-dag op het werk heb ik ontdekt dat ik niet iemand ben die gaat eten of aan eten gaat denken uit verveling. (Kruiden)thee drinken, dat doe ik wel veel, ook om warm te blijven. Of zal het komen omdat dat ik de noten en het gedroogd fruit inmiddels een beetje zat ben en ik daar goed van af kan blijven. Nee, volgens mij is het dat niet. Hoewel, als ik een stukje chocolade binnen handbereik had gehad en ik was niet aan het detoxen dan was het vast anders geweest. Dan ga ik niet eten uit verveling en ik gebruik het ook niet als troost, maar dan heb ik zin in iets "lekkers" en bovendien weet ik dan dat het er is. Het roept me. Ook sla ik niet snel iets af als me iets wordt aangeboden. Vandaag bood mijn collega me speculaas aan, terwijl of omdat hij weet dat ik dit programma volg. Hij hield het bakje lang onder mijn neus zodat de geur goed doordrong, maar ik had geen enkele moeite het aanbod af te slaan. Voor nu.
Zijn chocolade en koek lekkerder dan natuurlijke voedingsmiddelen? Ik denk dat het vooral de voorpret is en het moment. Daarna is het weg en is er vaak spijt of teleurstelling. Dit is de mindswitch die ik wil maken. Al geloof ik er nog niet voor honderd procent in. Theoretisch wel, praktisch niet. Dat hoeft ook niet, maar ik vind het lastig mijn "alles-of-niets-gedrag" om te zetten in gematigd gedrag. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat ik dit programma minstens 21 dagen vol kan houden. Maar wat daarna? Ik denk dat ik daar ook een plan voor ga maken, want van 21 dagen ben ik niet ineens helemaal genezen van suiker. Ik zal ook in het dagelijks leven moeten proberen maat te houden en te genieten van de heerlijke pure voedingsmiddelen die je zo veel meer bieden dan alleen een tijdelijke smaaksensatie en een vervelend gevoel achteraf.

Dag 11

Voorbij de helft! Tenminste, als ik de duur van de club van BBB aanhoud. Het officiële programma uit het boek duurt, de titel zegt het al, 28 dagen en ik kan me voorstellen dat ik er ergens tussenin ga zitten. In ieder geval zal ik niet van de ene op de andere dag weer én alcohol én suiker én gluten én vlees én koemelk gaan nemen. Ik ben bang dat ik dan een enorme klap krijg. Bovendien voel ik me goed bij dit eet- en leefpatroon, vooral mentaal. Ik voel me sterk, maar heb nu nog niet het idee op langere termijn patronen doorbroken te hebben. Daar ben ik ook nog niet lang genoeg voor bezig, dus dat kan nog komen.
Lichamelijk voel ik me ook goed. Niet hyperactief, niet bruisend van positieve energie en niet uitstekend, maar gewoon goed. Het sporten gaat al beter al viel dee intervaltraining me vanavond nog steeds zwaar. Ik was echter niet zo uitgeput als de vorige week en ik heb er weer energie van gekregen. Een stijgende lijn dus. En dan heb ik het niet over mijn gewicht. Dat is dan weer een mooie bijkomstigheid.

Dag 10

Al voor ik nadacht over een detox had ik met vriendin E. een afspraak gemaakt bij Spa Sereen voor een dagje sauna, en dan ook maar meteen een Hot stone massage. En toevallig past deze activiteit (of is het een 'passiviteit'?) perfect in mijn detox-programma. Ik kan me nooit zo goed voorstellen hoe je je tijd omkrijgt, zo'n hele dag in een sauna, dus ik nam voor de zekerheid maar genoeg leesvoer mee. Onnodig, want die dag was zo voorbij. Naast dat we elkaar altijd de oren van het hoofd kletsen, was er genoeg te doen. Het is een waar sauna- en badenwalhalla. Bij de lunch was de keuze beperkt, maar met een kleine aanpassing had ik de keuze uit maar liefst twee salades. Het werd die met de rivierkreeftjes en de garnalen, zónder de limoen-crème fraîche.
Tijdens het wekelijkse klasje Pilates deze avond concludeerde ik, terugkijkend op deze dag, dat ik vooral door moet gaan met zo goed voor mezelf zorgen. Ik denk echt dat ik er een leuker mens van word. En dat legitimeert dan weer dat ik al drie dagen niets aan mijn studie heb gedaan.

Dag 9

Bezwaard en ondankbaar voelde ik me vandaag. Ons weekendje weg werd twee dagen familiebezoek in Limburg. Over het bezoek aan mijn kant van de familie schreef ik gisteren. Vandaag was de schoonfamilie aan de beurt. Ik haalde mijn meegebrachte eten bij mijn ouders uit de koelkast, om het vervolgens te verplaatsen naar die van mijn schoonouders.
- Koffie?
- Nee, dank je.
- Thee?
- Ja, is goed. Nou, doe maar alleen een kop heet water.
Na die zelf meegebrachte theezakjes viel ik bij de lunch natuurlijk dubbel en dwars door de mand.
- Zal ik wat fu yung hai van gisteren opwarmen? Of eten jullie gewoon wat brood?
- Voor mij niet, dank je.
En ik haalde het pak rijstwafels en de sla uit mijn tas.
- Mag ik misschien mijn wortelsoep opwarmen?
's Middags gingen we een flink eind wandelen in het bos. Vier uur lang geen eten en geen verontschuldigingen. Dat lucht op. Al kon ik het niet helpen aan chocolademelk te denken.
Ik had er niet op gerekend dat we 's Avonds ook mee zouden eten. Spruiten, gekookt in maggi-blokjes, gekookte aardappelen en varkenslapjes stonden op het menu. Ik zag mijn kans om nog even naar de supermarkt een groot stuk zalm en nog meer groenten te halen. Daar stond ik voor de tweede keer deze dag mijn eigen maal te bereiden in de keuken van mijn schoonouders.
Dit is dus één van de redenen waarom ik een hekel heb aan strikte diëten. Ik ben een ster in mezelf aanpassen in gezelschap en doe dit ook graag. Ik wil niet de aandacht op mezelf vestigen met rariteiten, zeker niet als het om eten gaat. Toch ging het goed vandaag. 'Je bent wel consequent hoor,' zei mijn schoonvader toen hij me yoghurt aanbood. 'Met de kerst is dit voorbij hoor,' beloofde J. zijn ouders.

Dag 8

Gesterkt door de eerste bijeenkomst bij de twee coaches Marianne en Linda van BBB Healthclub stapte ik op de trein richting familie. Dat betekent dat ik allerlei lekkers zal moeten afwijzen en me daarom ook zal moeten verantwoorden voor mijn "vreemde" eetpatroon. Daar zie ik tegenop, maar omdat het een last minute beslissing was om richting Limburg te gaan heb ik weinig tijd gehad me hierover druk te maken. Alle tijd die ik over had heb ik besteed aan voorbereiding. Met een tas vol met fruit, groenten, rijstwafels en bakjes met soep, rijst, kaas, noten en gedroogd fruit ga ik op weg. In de trein eet ik nog wat fruit en noten. Dat heb ik slim gedaan, want bij mijn tante aangekomen staan de koffie en de Limburgse vlaai al klaar. Daar zit ik, achter mijn glas water, terwijl de rest van de familie aan de koffie en de vlaai zit. Ik vind het niet erg dat ik niet mee kan eten en drinken, ik vind het alleen vervelend om zo buiten de boot te vallen en vragen te krijgen. En het is zo lastig uit te leggen wat je doet aan mensen die geen idee hebben. Mijn familie vind namelijk niet dat ik nog meer moet afvallen en ontgiften, laten we het daar maar helemaal niet over hebben. Daarom houd ik het erop dat ik een tijdje geen suiker en gluten eet. Dat verklaart een deel. Dat mijn broer het ondertussen niet kan laten grappen te maken over tempels en gifbelten maakt het niet gemakkelijker, maar we gaan er niet diep op in en lachen er om.
's Avonds bij mijn ouders gaat de frietpan aan. De huiskamer vult zich met de bekende geur. Ik open het bakje heerlijke bruine rijst met paddenstoelen en geitenkaas, een restje van gisteren, en warm dat op. Omdat ik veel honger heb zien de dikke gefrituurde aardappelen er heerlijk uit. Ik zeg dat en, ik had het kunnen weten, mijn broer zwaait met een goudgele rakker voor mijn neus. Als ik mijn eigen maaltje op heb voel ik me goed. Beter dan wanneer ik de patat gegeten had, al kan het af en toe heel lekker zijn. Ik blijf slapen en voor morgenochtend staat er gewoon een heerlijk sapje op me te wachten.
Eerder op de dag, ik noemde het al, kwamen de dames bij elkaar die op initiatief van de twee coaches van BBB Healthclub begonnen zijn. We waren met een stuk minder dan tijdens de introductie van twee weken geleden. We bespraken elkaars ervaringen en er waren zoveel overeenkomsten als verschillen. De een had hoofdpijn gehad, de ander niet, de een vond de sappen heerlijk, de ander kreeg het niet weg. Over de vezels waren we het eens: smerig, bijna niet weg te krijgen. En ook voelden we ons allemaal best goed. Degene die al twee weken bezig is voelde zich zelfs hyperactief. Dat staat mij en mijn omgeving waarschijnlijk nog te wachten. Dan zit mijn familie op de bank met een stuiterbal achter een glas water.

Dag 7

Ik voer een innerlijke strijd met mezelf. Ik vind het lastig, dit rigoureuze verbod op bepaalde voedingsmiddelen. En ook alles tegelijk. Dat heerlijke brood, een wijntje, en ik word overal, ook bij de biologische winkels, geconfronteerd met zoetigheid van de goedheiligman. Met de gedachte dat het maar voor even is houd ik het vol. En met de gedachte dat ik het proces nu niet wil verpesten denk ik ook niet: 'ach, eentje dan'. Ik vrees op het moment wel voor de periode na de detox. Want ik verwacht niet dat ik dit voedingspatroon aan ga houden, maar hoe ga ik ervoor zorgen dat ik niet helemaal terugval in mijn oude eetpatroon met te veel suiker en te veel brood? Dat is van latere zorg en hopelijk ben ik tegen die tijd mentaal ook ontgift, maar toch houdt het me bezig.
Vanochtend ben ik heerlijk door de mist richting Oud-Zuilen gelopen. Een rondje van ruim tien kilometer. Ik had me voorgenomen de eerste helft rustig aan te doen (zone 1) en de tweede helft te versnellen (naar zone 3-4). Dat lukte aardig, maar ik merk dat mijn hartslag om het minste of geringste omhoog schiet. Rustig lopen gaat met gemak. Op de helft dacht ik zelfs nog heel even het rondje met vijf kilometer uit te breiden, maar tijdens de tweede, snellere helft was ik blij dat ik dat niet gedaan had. En het frustrerende is dat het niet eens heel snel was, maar mijn hartslag was gewoon al snel hoog. Ik hoop dat hier volgende week of de week erna verbetering in komt, dat ik dan overloop van energie.

Dag 6

Mijn lieve vriendin E. durfde het aan om me uit te nodigen bij haar te komen lunchen. Zij heeft een grote rol gespeeld in de ontwikkeling van mijn kookkunsten in de eerste jaren op kamers in Utrecht. Dit keer stond ze zelf wat twijfelachtig achter het aanrecht. 'Geitenkaas mag, hè?' vraagt ze. 'En olie? Mag je olie? Dressing heb ik ook... Maar die mag je vast niet hè?' Ik heb heerlijk gegeten en het was fijn om voor eens niet zelf een lunch te hoeven bedenken.
Vandaag ben ik opnieuw naar de beste wekelijkse markt op het Vredenburg geweest. Deze biologische markt heeft zijn eigen plekje op het Utrechtse plein. Hier kom ik graag voor verse producten uit de streek, van groenten en fruit tot geiten- en schapenkaas. Ik heb weer flink ingekocht, want ik ben van plan nog even door te gaan, ondanks het tot nu toe ervaren van meer lasten dan lusten. Door alle goede ervaringen en verhalen van anderen geloof ik nog steeds dat de lusten toe en de lasten af zullen nemen. Het sporten, dat vanochtend bij BBB Healthclub ook weer moeizaam ging, zal uiteindelijk weer beter gaan, misschien zelfs beter dan voor de detox. En als ik eenmaal "schoon" ben zal ik vast niet meer om het half uur naar het toilet moeten. Bovendien was er vanochtend op de weegschaal bij BBB toch nog een hoogtepunt: dik een kilo lichter dan vorige week. En ja, dat was zoals ik eerder aangaf niet de belangrijkste reden om mijn voedingspatroon op deze manier aan te passen, maar het is wel mooi meegenomen.

Dag 5

Conclusie na vandaag: de vieze vezels doen hun werk, de hele dag. Ik neem ze dus niet voor niks. Meer woorden zal ik hier nu niet aan vuil maken. You'll get the picture.
Ik merk dat het idee dat ik bepaalde voedingsmiddelen even niet mag nemen me meer in de weg zit dan het daadwerkelijk niet nemen ervan. Telkens als ik brood, chocolade of yoghurt zie word ik geconfronteerd met het "verbod" en voel ik me even zielig. Maar als ik er dan even over nadenk kom ik tot de conclusie dat ik er niet eens zin in heb. Ik eet voldoende en bovendien zijn er zo veel lekkere dingen die ik kan eten en ook nog eens goed voor me zijn. Toch betrap ik me telkens op gedachtes die uit mijn pre-detox periode komen. (Niet vreemd natuurlijk, op dag 5.) Zoals die aan dat lekkere glaasje wijn dit weekend bij het eten. Oh nee, even niet.
Dit bewustwordingsproces hoort vast bij mijn geestelijke detox, oftewel het me ontdoen van de geestelijke behoefte aan bepaald voedsel. Terwijl ik dit schrijf zit J. naast me aan de speculaas. 'Hij wel,' denk ik even. De geur is sterk en heerlijk, maar als ik er verder over nadenk doet het me weinig. Ik zou er best 1 willen nemen, maar dat worden er toch 2... 3... 4... 5... en dan heb ik spijt en voel ik me slecht. Nu voel ik me sterk, al weet ik dat ik er nog lang niet ben. Nog even door detoxen.

Dag 4

Het rode lampje ging aan tijdens de hardlooptraining op de atletiekbaan vanavond. Brandstof op, tank leeg. Op den duur krijg je meer energie van dit nieuwe voedingspatroon. Dat is mij verteld. Maar nu merk ik dat mijn lichaam gewend is met meer reserves aan koolhydraten zo'n zware inspanning te leveren. Tips hiervoor zijn welkom, al zal ik zelf ook nog even wat onderzoek doen. Het was frustrerend te merken dat ik tijdens de intervallen achterbleef op het groepje dat ik normaal prima kan bijbenen. De lichte hoofdpijn die ik vandaag dan toch ontwikkeld heb hielp natuurlijk ook niet mee. Nu is het net alsof ik met iets slechts bezig ben.
De werkdag ging verder voorspoedig. Ik was goed voorbereid en mijn collega moest hartelijk lachen om de voorraadbakjes die ik in mijn tas meezeulde. Ik was zelfs extra vroeg op het werk om nog even mijn fruitsalade te kunnen eten. Toen ik binnenkwam stonden twee mannen aan het aanrecht een kop koffie te drinken.
Ik: Goedemorgen heren. Nog even een bakje koffie? (In de sfeer van 'lekker weertje hè', maar die was niet van toepassing.)
Heer 1: We nemen het er nog even van.
Heer 2: Ja, want anders komen we de dag niet door.
Ik opende mijn bakje fruit en ging aan tafel zitten.
Later op de dag ving ik een gesprek op:
Studente 1: Ik heb chocolade pepernoten bij me.
Studente 2: Oh, lekker!
Studente 1: Ja, die zullen we nodig hebben.

Dag 3

Drie dagen lang me myself and I + detox-programma = geen goede combinatie. Oftewel, ik ben toe aan een werkdag. Niet dat ik vandaag niet ben opgeschoten met mijn studie, maar ik denk ik nu te veel tijd neem om me met het programma bezig te houden. Ik heb vanochtend tussen de bedrijven door een bonensalade staan maken voor morgenmiddag en vanmiddag een soep voor morgenavond. Het wordt tijd dat ik afleiding heb en niet telkens geconfronteerd wordt met mijn keuken.
Van positieve dan wel negatieve bijwerkingen is nog geen sprake. Ik was zo aan het vrezen voor de hoofdpijn en hoewel deze sommige Utrechtse detox-genoten wel al bereikt heeft, heb ik er (nog) geen last van.
Chagrijnig, dat was ik vanavond wel. Daar zat ik, met mijn hoofd op onweer achter mijn bord met slijmerige boekweitpasta. Toen ik al haastend veel te laat richting BBB vertrok riep ik: 'en ik ga dit weekend helemaal nergens naartoe!' En toen ik vervolgens totaal ontspannen van een heerlijke les Pilates terugkwam was J. vertrokken, maar besloot ik: ik kan best een weekendje weg met mijn lief. Hopelijk wil hij nog met mij.

Dag 2

Ook de tweede dag ben ik goed doorgekomen, zonder vervelende bijwerkingen en zonder trek. Wel merk ik dat de organisatie van de maaltijden me onrustig maakt. De ochtend heb ik onder controle, al is die wat vol: water koken, af laten koelen en rustig opdrinken met citroen, een voorgeschreven doucheritueel, het glas ijskoud sap langzaam opdrinken en daarna nog eventueel een fruitsalade (lekker met zaden en noten). Dan is de ochtend om. En wat is het gemakkelijk om 's middags brood te smeren. Vandaag en morgen studeer ik thuis, maar ik ben vooral benieuwd hoe het op een werkdag zal gaan. Hulde aan mensen met een (fulltime) baan en kinderen die aan een detox beginnen.
De avondmaaltijd is te plannen zoals altijd, zij het minder op de automatische piloot. Dat zal een kwestie van wennen zijn, net zoals de middagmaaltijden een kwestie van het afleren van oude gewoontes is en het aanleren van nieuwe. Deze avond stond er een maal op het menu wat ook in de non-detox keuken tot mijn standaard assortiment behoort: quinoa met aubergine, courgette en feta uit de oven. Alleen gebruik ik dit keer échte feta, van een biologische geit uit de buurt.
Iets anders wat ik lastig vind te plannen is een dagje en/of nachtje weg.
J: Als ik volgende week vrij ben wil ik eigenlijk wel 'iets leuks' gaan doen.
Ik: Wat wil je dan gaan doen?
J: Naar een stad in Nederland waar ik nog nooit geweest ben, misschien een nachtje?
Als hij mijn bedenkelijke gezicht ziet zegt hij met een jongensachtig gezicht: Dan doen we een picknick en drinken we uit een thermoskan groene thee, met mate.

Dag 1

Hoera! Het "Glass of Fresh" is echt heerlijk! Dat is fijn wakker worden en doet me helemaal vergeten dat ik geen koffie mag drinken. Stel je voor dat ik in de ochtend al tegen heug en meug een sapje moest wegwerken. Dan zou ik daar gisteren de hele middag voor in de keuken gestaan hebben.
Ik moet eerlijk zeggen dat het me vandaag gemakkelijk af ging het programma te volgen. Het was een "lazy sunday" waardoor ik laat opstond en bovendien had ik gisteren meer dan voldoende gegeten. Vanmiddag was soep-middag. Mijn vriezer is nu helemaal vol en ik kan er een tijdje tegenaan. De paddenstoelensoep uit het boek is overigens verrukkelijk, waardoor ik nog maar één enkel bakje in heb kunnen vriezen. De rest was al op, want ook J. vond het lekker.
Verder heb ik gewoon gedaan wat ik wilde doen. 's Avonds nog een stukje gelopen en een scholfilet gegeten. Ik heb geen trek gehad, al werd het wat lastig toen er op de bank naast mij pepernoten gegeten werden. Gelukkig stond mij nog dat heerlijke glas psylliumvezels te wachten. Op de verpakking staat 1-3 eetlepels op te lossen in water. Niet alles lost meteen op, maar als je te lang wacht wordt het een dikke pap. O wat is dat vies! Het deed me bovendien denken aan de tijd toen ik een jaar of 10 was en mijn darmen verstopt waren. Voor het slapen gaan ging er dan een zakje vezels door de yogi. Als niemand keek, gooide ik de helft door de wasbak. Dit keer werk ik alles netjes naar binnen. Het is een jammerlijke afsluiting van de dag, maar als het doet wat erover gezegd wordt, dan blijf ik het nemen.

De voorbereiding

Op donderdag 8 november jl. maakten we bij BBB kennis met het te volgen programma. Het was een chaotische bende van vrouwen met vragen en meningen, maar gelukkig kregen we informatie mee op papier. Ook maakten we kennis met producten als kokosvet om in te bakken, omdat dit het enige plantaardige vet is dat zich na verhitting niet omzet in transvet, en psylliumvezels ter ondersteuning van de darmwerking. Dit laatste is geen laxeermiddelen, want dat zou de darmen lui maken, maar zorgt ervoor dat deze organen aan het werk gezet worden.
De resterende negen dagen bereid ik me voor. Ik besluit toch maar het boek aan te schaffen en struin natuur- en biologische winkels af naar huidborstels, misosoep, bruine rijst, de vezels en het kokosvet. Ook sla ik een belachelijk aantal voorraadbakjes in voor het invriezen van sap en soep.
Gisteren en vandaag heb ik de laatste inkopen gedaan op de biologische markt en in de (biologische) supermarkt en de laatste pepernoten van dit jaar gegeten. Geadviseerd werd in de dagen voor de detox inname van de verboden voedingsmiddelen af te bouwen, maar bij elke hap die ik de afgelopen negen dagen nam dacht ik, 'hee, dit eet ik straks dus drie weken niet'. Denk aan yoghurt, brood, muesli en ook koffie en wijn. Gelukkig mag ik veel voedingsmiddelen die deel uitmaken van mijn gewoontes gewoon blijven eten. Ik zal alleen iets creatiever moeten zijn.
Vanmiddag stond in het teken van de sapcentrifuge. Na uren centrifugeren staan er 10 bakjes "Glass of Fresh" in de vriezer, het sap om de dag fris mee te beginnen. De soep-voorbereiding moet morgen dan maar, op dag 1 van het grote detox-avontuur. Ik ben er klaar voor.

Diëten

Een dieet volgen, daar houd ik niet van en bovendien geloof ik er niet in. Niet als het gaat om een blijvend resultaat. Uit mijn persoonlijke ervaringen heb ik geconcludeerd dat een verandering van levensstijl het enige is dat helpt na een periode van overgewicht. Een verandering zorgt niet per sé voor een blijvend nieuwe situatie. Het is heel gemakkelijk weer terug te vallen op oude gewoontes. Hallo, jojo-effect.
Toch is het mogelijk slechte gewoontes blijvend te veranderen en te vervangen door andere gezonde gewoontes. Ooit verloor ik 35 kg. en ik heb gelukkig die top nooit meer gehaald. Ik heb opnieuw geleerd gezond te eten, ga bewuster met voeding om en beweeg veel meer. Toen ik vier jaar geleden toch weer zo'n 15 kg. boven mijn streefgewicht zat werd ik lid van BBB Healthclub. Die stok achter de deur heb ik nodig en zorgt ervoor dat ik al drie jaar tevreden ben met mezelf.
Waarom dan toch die detox? Het ontgiften op zich vind ik niet het meest interessante deel van het verhaal. Ik heb tot nu toe geen wetenschappelijke onderzoeken gevonden en de verklaringen in het boek In 28 dagen van gifbelt naar tempel van Jacqueline van Lieshout over het te volgen programma klinken goed doordacht, maar worden niet wetenschappelijk onderbouwd.
Toch besluit ik dit programma te gaan volgen. Samen met zo'n 20 andere leden van BBB, onder leiding van de coaches Linda en Marianne, volg ik minstens 21 dagen het programma uit het genoemde boek. Mijn doel is lichamelijk, maar vooral psychisch. Een kilootje of twee verliezen, glanzend haar, een stralende huid, witte oogbollen (?) en een fit lichaam wil iedereen. De uitdaging voor mij ligt vooral in het psychische aspect. Ik wil mezelf laten zien dat mijn manier van eten een aan te passen gewoonte is. Drie weken lang dient eten als voeding en niet alleen als vulling. Vooral het standaard eten van brood en toegevoegde suikers op bepaalde momenten van de dag zijn er weer ingeslopen. Ik wil mezelf laten zien dat ik zonder kan. Het brood ga ik vervangen door goed gevulde salades en heerlijke soepen, misschien een rijstwafel hier en daar. Koek en chocolade bij de thee is drie weken lang strikt verboden. Eens zien wat dat met mijn lichaam en geest zal doen.
Zondag 18 november zal ik beginnen. Een week later komt de groep bij elkaar om ervaringen uit te wisselen en een work-out te doen. Vanaf dan komen we elke zondag bij elkaar. Ik zal op dit blog dagelijks mijn ervaringen bijhouden.