Conclusie na vandaag: de vieze vezels doen hun werk, de hele dag. Ik neem ze dus niet voor niks. Meer woorden zal ik hier nu niet aan vuil maken. You'll get the picture.
Ik merk dat het idee dat ik bepaalde voedingsmiddelen even niet mag nemen me meer in de weg zit dan het daadwerkelijk niet nemen ervan. Telkens als ik brood, chocolade of yoghurt zie word ik geconfronteerd met het "verbod" en voel ik me even zielig. Maar als ik er dan even over nadenk kom ik tot de conclusie dat ik er niet eens zin in heb. Ik eet voldoende en bovendien zijn er zo veel lekkere dingen die ik kan eten en ook nog eens goed voor me zijn. Toch betrap ik me telkens op gedachtes die uit mijn pre-detox periode komen. (Niet vreemd natuurlijk, op dag 5.) Zoals die aan dat lekkere glaasje wijn dit weekend bij het eten. Oh nee, even niet.
Dit bewustwordingsproces hoort vast bij mijn geestelijke detox, oftewel het me ontdoen van de geestelijke behoefte aan bepaald voedsel. Terwijl ik dit schrijf zit J. naast me aan de speculaas. 'Hij wel,' denk ik even. De geur is sterk en heerlijk, maar als ik er verder over nadenk doet het me weinig. Ik zou er best 1 willen nemen, maar dat worden er toch 2... 3... 4... 5... en dan heb ik spijt en voel ik me slecht. Nu voel ik me sterk, al weet ik dat ik er nog lang niet ben. Nog even door detoxen.
Welkom op het blog waarop ik mijn ervaringen bijhoud met het detox-programma uit "In 28 dagen van gifbelt naar tempel" van Jacqueline van Lieshout. Ik schrijf voor iedereen die meer wil weten over detox, een ervaring met het betreffende programma wil lezen, zelf een detox overweegt en voor iedereen die zich afvraagt waarom ik de laatste tijd zo 'ongezellig' die wijntjes laat staan. Ik ben ervaringsdeskundige en bied daarom geen handleiding of wetenschappelijke informatie over voeding en diëtiek.

Geen opmerkingen:
Een reactie posten