Op deze zeer rustige detox-dag op het werk heb ik ontdekt dat ik niet iemand ben die gaat eten of aan eten gaat denken uit verveling. (Kruiden)thee drinken, dat doe ik wel veel, ook om warm te blijven. Of zal het komen omdat dat ik de noten en het gedroogd fruit inmiddels een beetje zat ben en ik daar goed van af kan blijven. Nee, volgens mij is het dat niet. Hoewel, als ik een stukje chocolade binnen handbereik had gehad en ik was niet aan het detoxen dan was het vast anders geweest. Dan ga ik niet eten uit verveling en ik gebruik het ook niet als troost, maar dan heb ik zin in iets "lekkers" en bovendien weet ik dan dat het er is. Het roept me. Ook sla ik niet snel iets af als me iets wordt aangeboden. Vandaag bood mijn collega me speculaas aan, terwijl of omdat hij weet dat ik dit programma volg. Hij hield het bakje lang onder mijn neus zodat de geur goed doordrong, maar ik had geen enkele moeite het aanbod af te slaan. Voor nu.
Zijn chocolade en koek lekkerder dan natuurlijke voedingsmiddelen? Ik denk dat het vooral de voorpret is en het moment. Daarna is het weg en is er vaak spijt of teleurstelling. Dit is de mindswitch die ik wil maken. Al geloof ik er nog niet voor honderd procent in. Theoretisch wel, praktisch niet. Dat hoeft ook niet, maar ik vind het lastig mijn "alles-of-niets-gedrag" om te zetten in gematigd gedrag. Ik ben er inmiddels van overtuigd dat ik dit programma minstens 21 dagen vol kan houden. Maar wat daarna? Ik denk dat ik daar ook een plan voor ga maken, want van 21 dagen ben ik niet ineens helemaal genezen van suiker. Ik zal ook in het dagelijks leven moeten proberen maat te houden en te genieten van de heerlijke pure voedingsmiddelen die je zo veel meer bieden dan alleen een tijdelijke smaaksensatie en een vervelend gevoel achteraf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten