Dag 4

Het rode lampje ging aan tijdens de hardlooptraining op de atletiekbaan vanavond. Brandstof op, tank leeg. Op den duur krijg je meer energie van dit nieuwe voedingspatroon. Dat is mij verteld. Maar nu merk ik dat mijn lichaam gewend is met meer reserves aan koolhydraten zo'n zware inspanning te leveren. Tips hiervoor zijn welkom, al zal ik zelf ook nog even wat onderzoek doen. Het was frustrerend te merken dat ik tijdens de intervallen achterbleef op het groepje dat ik normaal prima kan bijbenen. De lichte hoofdpijn die ik vandaag dan toch ontwikkeld heb hielp natuurlijk ook niet mee. Nu is het net alsof ik met iets slechts bezig ben.
De werkdag ging verder voorspoedig. Ik was goed voorbereid en mijn collega moest hartelijk lachen om de voorraadbakjes die ik in mijn tas meezeulde. Ik was zelfs extra vroeg op het werk om nog even mijn fruitsalade te kunnen eten. Toen ik binnenkwam stonden twee mannen aan het aanrecht een kop koffie te drinken.
Ik: Goedemorgen heren. Nog even een bakje koffie? (In de sfeer van 'lekker weertje hè', maar die was niet van toepassing.)
Heer 1: We nemen het er nog even van.
Heer 2: Ja, want anders komen we de dag niet door.
Ik opende mijn bakje fruit en ging aan tafel zitten.
Later op de dag ving ik een gesprek op:
Studente 1: Ik heb chocolade pepernoten bij me.
Studente 2: Oh, lekker!
Studente 1: Ja, die zullen we nodig hebben.